Γεωργία του άνθρακα και ελιά

ΕΛΑΙΑΣ ΚΑΡΠΟΣ

The olive grove may be one of agriculture’s tools against climate change — but only if it is managed the right way. Research involving the Crete based Institute of Olive Tree, Subtropical Plants and Viticulture shows that olive groves managed with agroecological practices can sequester up to one tonne more CO2 per acre annually than conventionally managed groves. The olive tree’s particular advantage is its capacity to store carbon for over a century — a quality shared, among cultivated plants, only by the cork oak. In this article, researcher Yiorgos Koubouris maps the science behind carbon farming in olive cultivation, explains the EU’s push to regulate the carbon offset market, and traces the eight-year field experience of the Nileas Producer Group who tested farming practices to push the boundaries of the grove’s capacity to absorb carbon.

 

Ο ελαιώνας μπορεί να αποτελέσει ένα από τα εργαλεία της γεωργίας κλιματικής αλλαγής στην προσπάθεια μετριασμού της κλιματικής αλλαγής— με μια καθοριστική όμως προϋπόθεση: να καλλιεργείται με τον κατάλληλο τρόπο. Έρευνα στην οποία συμμετείχε το Ινστιτούτο Ελιάς, Υποτροπικών Φυτών και Αμπέλου αναδεικνύει ότι ελαιώνες που υιοθετούν αγροοικολογικές πρακτικές μπορούν να δεσμεύουν έως και έναν τόνο επιπλέον CO2 ανά στρέμμα ετησίως σε σύγκριση με αυτούς που καλλιεργούνται συμβατικά. Το ιδιαίτερο πλεονέκτημα της ελιάς έγκειται στην ικανότητά της να αποθηκεύει άνθρακα για πάνω από έναν αιώνα — ένα χαρακτηριστικό που μοιράζεται, ανάμεσα στα καλλιεργούμενα φυτά, μόνο με το φελλόδεντρο. Στο ρεπορτάζ που ακολουθεί, ο ερευνητής Γιώργος Κουμπούρης χαρτογραφεί την επιστήμη πίσω από τη γεωργία άνθρακα στην ελαιοκαλλιέργεια και εξηγεί τις προσπάθειες της ΕΕ να βάλει τάξη στην αγορά αντιστάθμισης ρύπων, ενώ η οκταετής εμπειρία της Ομάδας Παραγωγών Νηλέας αποδεικνύει στην πράξη πόσο σημαντικό ανάχωμα μπορεί να είναι η υγεία του εδάφους απέναντι στις πιέσεις της κλιματικής αλλαγής.